یکی از مهمترین اتفاقات هفته گذشته، تغییر رفتار همزمان نفت و طلا بود. در سالهای اخیر معمولاً افزایش قیمت نفت با رشد انتظارات تورمی همراه میشد و همین موضوع از قیمت طلا حمایت میکرد. در مقابل، کاهش قیمت نفت نیز معمولاً با کاهش نگرانیهای تورمی همراه بود و اثر آن بر طلا محدودتر میشد. اما این بار معادله تغییر کرده است.
با وجود افت قابل توجه قیمت نفت، طلا نیز همزمان وارد روند نزولی شد و تا محدوده ۳۹۶۰ دلار کاهش یافت. دلیل اصلی این رفتار را باید در تغییر انتظارات بازار نسبت به سیاست پولی آمریکا جستوجو کرد.
انتشار دادههای قدرتمند اشتغال آمریکا و مواضع بسیار انقباضی مقامهای فدرال رزرو باعث شده بازار تقریباً امید خود را به کاهش نرخ بهره از دست بدهد. حتی بخشی از معاملهگران اکنون احتمال میدهند در صورت تداوم قدرت اقتصاد آمریکا، نرخهای بهره برای مدت طولانیتری در سطوح بالا باقی بماند یا حتی دوباره افزایش پیدا کند.
در چنین فضایی، نقش متغیرهای پولی از عوامل ژئوپلیتیکی پررنگتر شده است. برخلاف دورههایی مانند جنگ اوکراین یا بحران تعرفهها که شوکهای سیاسی مستقیماً انتظارات تورمی را تغییر میدادند، اکنون مهمترین محرک بازار طلا، سیاستهای فدرال رزرو و وضعیت اقتصاد آمریکاست.
به همین دلیل، بسیاری از مؤسسات مالی در حال بازنگری و کاهش برآوردهای خود از قیمت طلا هستند و احتمالاً در روزهای آینده گزارشهای بیشتری در این زمینه منتشر خواهد شد. در شرایط فعلی نیز نمیتوان با اطمینان از یک سطح حمایتی مشخص برای طلا صحبت کرد، زیرا مسیر این فلز بیش از هر چیز به دادههای اقتصادی، بهویژه گزارش اشتغال آمریکا، وابسته است. اگر دادههای بازار کار همچنان فراتر از انتظار باشند، فشار فروش بر طلا میتواند ادامه پیدا کند و چشمانداز کوتاهمدت آن را بیش از پیش تضعیف کند.
منبع: اکوایران
