نقشآفرینی ساختمانها در اتلاف ۳۰ درصدی انرژی جهان و اختلاف چشمگیر هزینههای گرمایش میان خانههای کمبازده و عایقبندیشده، اهمیت فزاینده بهرهوری انرژی را در کنار متراژ و موقعیت جغرافیایی، به یکی از معیارهای کلیدی در انتخاب و قیمتگذاری مسکن تبدیل کرده است.
اکوایران: در بازار مسکن، معمولاً متراژ، موقعیت جغرافیایی و کیفیت ساخت از مهمترین معیارهای انتخاب خانه هستند؛ اما با افزایش هزینه انرژی، یک عامل دیگر هم به این فهرست اضافه شده است: بهرهوری انرژی ساختمان.
بر اساس گزارش ویژه آژانس بینالمللی انرژی، ساختمانها نزدیک به ۳۰ درصد انرژی نهایی جهان و حدود نیمی از برق مصرفی دنیا را به خود اختصاص میدهند. با این حال، بخش قابلتوجهی از این انرژی به دلیل عایقبندی نامناسب و تجهیزات کمبازده هدر میرود.
ابعاد این اتلاف را میتوان در هزینه خانوارها دید. در بریتانیا، هزینه سالانه گرمایش یک خانه بدون عایق حدود ۱۸۰۰ دلار است؛ در حالی که با عایقبندی مناسب این رقم به ۵۰۰ دلار کاهش مییابد. در فرانسه نیز این هزینه از حدود ۲۶۵۰ دلار به ۵۰۰ دلار میرسد. در سوئد، اختلاف حتی بیشتر است و از ۴۲۰۰ دلار به حدود هزار دلار کاهش پیدا میکند.
از سوی دیگر، افزایش تقاضای برق برای سرمایش ساختمانها، فشار تازهای بر شبکههای انرژی وارد کرده است. از سال ۲۰۱۵، مصرف جهانی برق برای سرمایش ساختمانها حدود ۵۰ درصد افزایش یافته است.
آژانس بینالمللی انرژی معتقد است برای تغییر این روند، تنها ساخت ساختمانهای جدید با استانداردهای بالاتر کافی نیست. بخش بزرگی از ساختمانهای سال ۲۰۳۵ همین امروز وجود دارند و باید با سرمایهگذاری گسترده، عایقبندی و تجهیزات گرمایشی و سرمایشی بهینه، بازسازی شوند.
به این ترتیب، کیفیت ساختمان فقط به ظاهر و موقعیت آن محدود نمیشود؛ هزینه انرژی هم به بخشی از ارزش واقعی ملک تبدیل شده است. آیا در آینده، خانه کممصرف به یکی از مهمترین معیارهای انتخاب و قیمتگذاری مسکن تبدیل خواهد شد؟
منبع: اکوایران




