ایلان ماسک بار دیگر کاری کرد که بسیاری آن را غیرممکن میدانستند. اسپیسایکس پس از ۲۴ سال فعالیت بهعنوان یک شرکت خصوصی، وارد بازار بورس شد و بزرگترین عرضه اولیه تاریخ بازارهای مالی را رقم زد؛ عرضهای که نهتنها رکورد آرامکوی عربستان را شکست، بلکه ارزش این شرکت را در همان روز نخست به بیش از ۲.۱ تریلیون دلار رساند.
این اتفاق، ثروت ایلان ماسک را نیز به سطحی بیسابقه رساند و او را به نخستین فرد تاریخ تبدیل کرد که داراییهایش از مرز یک تریلیون دلار عبور میکند. اما اهمیت ماجرا تنها به رکوردهای مالی محدود نمیشود؛ بلکه به این پرسش برمیگردد که بازار دقیقاً چه چیزی را خریده است؟
در نگاه طرفداران، اسپیسایکس دیگر صرفاً یک شرکت فضایی نیست. استارلینک، موشکهای استارشیپ، برنامههای سفر به مریخ و ورود به حوزه هوش مصنوعی، این شرکت را به نمادی از آینده اقتصاد جهانی تبدیل کردهاند. بسیاری از سرمایهگذاران معتقدند اسپیسایکس در حال ساخت زیرساخت نسل بعدی اینترنت، ارتباطات و پردازش داده است؛ زیرساختی که میتواند در دهههای آینده نقشی فراتر از شرکتهای فناوری امروز ایفا کند.
اما منتقدان هشدار میدهند بخش بزرگی از ارزشگذاری فعلی بر پایه انتظارات و وعدههای آینده شکل گرفته است. از نگاه آنها، بازار بیش از آنکه درآمدهای کنونی اسپیسایکس را قیمتگذاری کند، روی رؤیاهای بلندپروازانه ایلان ماسک شرطبندی کرده است؛ درست همان اتفاقی که سالها پیش درباره تسلا رخ داد.
اکنون اسپیسایکس وارد مرحلهای تازه شده است. این شرکت دیگر یک استارتاپ خصوصی با آزادی عمل بالا نیست؛ بلکه باید هر سه ماه یکبار در برابر میلیونها سهامدار پاسخگو باشد. پرسش اصلی اینجاست که آیا عملکرد عملیاتی و مالی اسپیسایکس میتواند ارزشگذاری بیش از دو تریلیون دلاری امروز را توجیه کند یا بازار بار دیگر در حال خریدن آیندهای است که هنوز ساخته نشده است؟
منبع: اکوایران
