اگر تا چند سال پیش از شما میپرسیدند مهمترین کالای استراتژیک صنعت فناوری چیست، احتمالا پاسخ بسیاری «پردازنده» بود. اما عصر هوش مصنوعی یک برنده کمتر دیدهشده دارد: حافظه. امروز رقابت اصلی تنها بر سر ساخت تراشههای قدرتمند نیست؛ بلکه بر سر دسترسی به حافظههایی است که بتوانند حجم عظیم دادههای مورد نیاز مدلهای هوش مصنوعی را در لحظه پردازش کنند. به همین دلیل شرکتهایی که حافظههای DRAM و HBM تولید میکنند، به بازیگران کلیدی اقتصاد دیجیتال تبدیل شدهاند.
رشد خیرهکننده شرکتهای کرهای و ژاپنی در ماههای اخیر اتفاقی نیست. از SK Hynix گرفته تا کیوشیا، همگی در مرکز موج جدید سرمایهگذاریهای هوش مصنوعی قرار گرفتهاند. در حالی که غولهای فناوری مانند مایکروسافت، گوگل، آمازون، متا و اپل صدها میلیارد دلار برای توسعه مراکز داده هزینه میکنند، تقاضا برای حافظه با سرعتی بیشتر از ظرفیت تولید در حال افزایش است.
نتیجه این روند، جهش درآمد شرکتهای حافظهساز، رشد صادرات نیمههادیها و حتی تأثیرگذاری بر اقتصاد کشورهای تولیدکننده است. در کره جنوبی، رونق صنعت تراشه آنقدر بزرگ شده که نگرانیهایی درباره افزایش دستمزدها و فشارهای تورمی ایجاد کرده است.
البته این رونق یک نقطه ضعف هم دارد؛ صنعت حافظه به شدت به هزینهکرد غولهای فناوری وابسته است. اگر روزی سرمایهگذاری در هوش مصنوعی کاهش پیدا کند، نخستین بخشی که تحت فشار قرار خواهد گرفت، همین صنعت خواهد بود.
اما فعلاً نشانهای از کاهش تقاضا دیده نمیشود. سفارشها همچنان در حال افزایش است و بخش بزرگی از ظرفیت تولید سال آینده از همین حالا پیشفروش شده است.
در عصر هوش مصنوعی، شاید مهمترین دارایی استراتژیک جهان دیگر نفت یا حتی پردازندهها نباشند؛ بلکه حافظههایی باشند که موتور اصلی انقلاب هوش مصنوعی را روشن نگه میدارند.
منبع: اکوایران
