به گزارش خبرنویس به نقل از clevelandclinic، شنیدن خبر شیوع یک ویروس در مدرسه، محل کار یا حتی در یک کشتی تفریحی میتواند برای بسیاری از افراد نگرانکننده باشد. اما شناخت مسیرهای انتقال ویروسها و رعایت چند نکته ساده بهداشتی میتواند احتمال ابتلا را تا حد زیادی کاهش دهد. متخصصان بیماریهای عفونی تأکید میکنند که آگاهی، مهمترین سلاح در برابر بیماریهای ویروسی است.
مهمترین راههای انتقال ویروسها
ویروسها برای انتقال از فردی به فرد دیگر از مسیرهای مختلفی استفاده میکنند که مهمترین آنها عبارتاند از:
انتقال از طریق دستگاه تنفسی
هنگام صحبت کردن، نفس کشیدن، سرفه یا عطسه، قطرات بسیار ریزی وارد هوا میشوند که ممکن است حاوی ویروس باشند. این قطرات میتوانند تا حدود دو متر جابهجا شوند و از طریق چشم، بینی، دهان یا سطوح اطراف به دیگران منتقل شوند.
برخی ویروسها مانند ویروس سرخک حتی میتوانند تا دو ساعت در هوا باقی بمانند و قدرت انتقال بسیار بالایی داشته باشند.
تماس مستقیم
برخی ویروسها مانند ویروس هرپس و ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) از طریق تماس مستقیم پوست، غشاهای مخاطی یا مایعات بدن فرد آلوده منتقل میشوند. تماس با زخمها یا ضایعات پوستی نیز میتواند موجب انتقال عفونت شود.
تماس غیرمستقیم با سطوح آلوده
گاهی ویروس پس از سرفه یا عطسه روی میز، دستگیره، تلفن همراه یا سایر اشیاء باقی میماند. اگر فرد دیگری این سطوح را لمس کند و سپس بدون شستن دستها به چشم، بینی یا دهان خود دست بزند، احتمال ورود ویروس به بدن وجود دارد.
انتقال از راه مدفوع و دهان
برخی ویروسها مانند نوروویروس و هپاتیت A از طریق ذرات بسیار ریز مدفوع آلوده که وارد آب، غذا یا دستها شدهاند منتقل میشوند. رعایت بهداشت فردی و شستن دستها در پیشگیری از این نوع انتقال اهمیت زیادی دارد.
انتقال از طریق خون و مایعات بدن
ویروسهایی مانند HIV و هپاتیت B و C زمانی منتقل میشوند که خون یا برخی مایعات بدن فرد آلوده وارد جریان خون فرد دیگری شود. این انتقال ممکن است از طریق روابط جنسی محافظتنشده، استفاده مشترک از سرنگ، یا در دوران بارداری و زایمان رخ دهد.
انتقال از طریق حشرات ناقل
برخی ویروسها به کمک حشراتی مانند پشه یا کنه منتقل میشوند. برای مثال ویروس نیل غربی از طریق نیش پشه انتقال مییابد و معمولاً مستقیماً از فردی به فرد دیگر منتقل نمیشود.
همه ویروسها یکسان منتقل نمیشوند
کارشناسان تأکید میکنند که بسیاری از ویروسها بیش از یک مسیر انتقال دارند.
برای مثال، ویروس HIV از طریق تماسهای روزمره مانند دست دادن، بغل کردن یا روبوسی منتقل نمیشود، اما از طریق تماس جنسی محافظتنشده، خون آلوده یا شیر مادر امکان انتقال دارد.
همچنین ویروس زیکا علاوه بر انتقال از طریق پشه، میتواند از راه تماس جنسی یا از مادر باردار به جنین نیز منتقل شود.
چه عواملی انتشار ویروسها را آسانتر میکند؟
سرعت انتشار ویروسها به عوامل مختلفی بستگی دارد که از مهمترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- نوع و ساختار ویروس
- مسیر انتقال
- مدت دوره نهفتگی یا کمون بیماری
- توانایی برخی ویروسها برای باقی ماندن بهصورت نهفته در بدن
- شرایط محیطی مانند تهویه، تراکم جمعیت و میزان رعایت بهداشت
- قدرت سیستم ایمنی بدن
- رفتارهای فردی مانند حضور در مکانهای شلوغ یا تماس نزدیک با افراد بیمار
چگونه از انتقال ویروسها جلوگیری کنیم؟
متخصصان میگویند رعایت چند اقدام ساده میتواند احتمال ابتلا به بسیاری از بیماریهای ویروسی را کاهش دهد:
- شستن مرتب دستها با آب و صابون یا استفاده از محلول ضدعفونیکننده
- خودداری از لمس چشمها، بینی و دهان با دستهای آلوده
- پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه یا عطسه با آرنج یا دستمال
- ضدعفونی کردن مرتب سطوحی که زیاد لمس میشوند
- انجام معاینات و چکاپهای دورهای برای حفظ سلامت عمومی
- دریافت واکسنهای توصیهشده مانند واکسن آنفلوانزا، کووید-۱۹ و سایر واکسنهای مورد نیاز
- تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی، مدیریت استرس و نوشیدن آب کافی برای تقویت سیستم ایمنی
- استفاده از ماسک در محیطهای شلوغ یا هنگام افزایش خطر ابتلا، بهویژه برای افراد آسیبپذیر
هیچکس کاملاً در امان نیست
کارشناسان تأکید میکنند که نمیتوان بهطور کامل از تماس با ویروسها جلوگیری کرد، اما شناخت راههای انتقال، آگاهی از بیماریهای در حال گردش و رعایت توصیههای بهداشتی میتواند خطر ابتلا را برای خود و اعضای خانواده به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
منبع: سلامت نیوز
