در حالی که انتظار میرفت کاهش محدودیتهای آمریکا صادرات نفت ایران را افزایش دهد، بلومبرگ گزارش داده میلیونها بشکه نفت ایران همچنان در آبهای آسیا منتظر مشتری مانده است.
به گزارش خبرنویس، تصمیم آمریکا برای اعطای یک فرصت ۶۰ روزه به ایران جهت فروش نفت، این انتظار را ایجاد کرده بود که صادرات نفت ایران با سرعت بیشتری از سر گرفته شود. اما تازهترین گزارش بلومبرگ نشان میدهد بخش قابل توجهی از نفت ایران همچنان روی آب باقی مانده و خریداران آسیایی با وجود کاهش محدودیتها، هنوز برای خرید این محمولهها عجلهای ندارند.
بر اساس دادههای شرکت کپلر، بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت خام ایران دستکم هفت روز است که در آبهای آسیا بدون مقصد مشخص در انتظار مشتری مانده است؛ رقمی که نسبت به هفته قبل حدود ۱۸ درصد افزایش یافته است. همچنین برآوردهای ورتکسا و بلومبرگ نشان میدهد حجم کل نفت ایران که در حال حمل یا به صورت شناور روی آب قرار دارد، بین ۵۸ تا ۶۸ میلیون بشکه برآورد میشود.
به نوشته بلومبرگ، بیش از ۹۰ درصد این محمولهها مقصد نهایی مشخصی ندارند. برخی نفتکشها مقصد خود را «For Orders» یا سنگاپور اعلام کردهاند؛ اقدامی که معمولا به معنای انتظار برای یافتن خریدار یا انجام انتقال کشتی به کشتی در تنگه مالاکاست.
اما چرا فروش نفت ایران با سرعت مورد انتظار انجام نمیشود؟
بلومبرگ معتقد است مهمترین دلیل، ضعف تقاضا در بازار آسیاست. پالایشگاههای مستقل چین که پیش از این بزرگترین خریداران نفت ایران بودند، در شرایط فعلی با پایینترین نرخ فعالیت در حدود ۹ سال گذشته روبهرو هستند و تمایل چندانی به افزایش خرید ندارند. از سوی دیگر، پالایشگاههای دولتی چین نیز به دلیل نگرانی از تأمین مالی معاملات و احتمال بازگشت تحریمهای آمریکا، فعلا ترجیح دادهاند وارد معاملات جدید نشوند.
آمار واردات چین نیز این روند را تأیید میکند. واردات نفت ایران به چین در ماه ژوئن به حدود ۶۵۴ هزار بشکه در روز کاهش یافته که نسبت به ماه قبل بیش از نصف شده است. البته در روزهای اخیر دستکم یک محموله نفت ایران در چین تخلیه شده، اما این حجم هنوز فاصله زیادی با سطح خرید پیش از تنشهای اخیر دارد.
عامل دیگری که فروش نفت ایران را دشوار کرده، شرایط کلی بازار نفت است. پس از کاهش تنشها، صادرات نفت سایر تولیدکنندگان خلیج فارس دوباره از مسیر تنگه هرمز جریان پیدا کرده و همزمان بسیاری از پالایشگاههای آسیایی نیز در طول بحران، نفت مورد نیاز خود را از سایر عرضهکنندگان تأمین کردهاند. در نتیجه، بازار آسیا در حال حاضر با کمبود عرضه مواجه نیست و خریداران نیز عجلهای برای خرید نفت ایران احساس نمیکنند.
ابهام تحریمها، مانع دیگر صادرات
در کنار این عوامل، ریسکهای سیاسی نیز همچنان پابرجاست. اگرچه آمریکا بهطور موقت محدودیتهای صادرات نفت ایران را کاهش داده، اما اتحادیه اروپا و بریتانیا همچنان برخی محدودیتهای بیمهای و حملونقلی را حفظ کردهاند. علاوه بر این، خریداران نگران هستند در صورت شکست مذاکرات، دولت آمریکا پیش از پایان مهلت ۶۰ روزه بار دیگر تحریمها را بازگرداند؛ موضوعی که میتواند محمولههای خریداریشده را در میانه مسیر با مشکل مواجه کند.
هند نیز هنوز برای ازسرگیری واردات نفت ایران تصمیم نهایی نگرفته است. مقامهای هندی اعلام کردهاند پالایشگاههای این کشور تا پایان ماه اوت نفت کافی در اختیار دارند و تا روشن شدن وضعیت پرداختهای دلاری و سیاست نهایی واشنگتن، خرید نفت ایران را به تعویق انداختهاند.
تخفیف بیشتر؛ تنها راه فروش نفت؟
با این حال، بلومبرگ معتقد است این وضعیت میتواند در صورت افزایش تخفیفهای نفت ایران تغییر کند. اگر تهران نفت خود را با قیمت پایینتری عرضه کند، برخی پالایشگاههای آسیایی ممکن است بخشی از خریدهای خود را جایگزین کرده یا با افزایش نرخ فعالیت، از نفت ارزانتر ایران استفاده کنند.
منبع: اکوایران
