اکوایران: بررسی دقیق دادههای اقتصادی ایران در یک بازه ۱۳ ساله نشان میدهد که صنعت سیمان فراتر از یک بخش تولیدی، به عنوان یک دارایی استراتژیک در حفظ ارزش سرمایه عمل کرده است.
به گزارش خبرنویس، طبق آمارهای رسمی از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی که به صورت فصلی منتشر میشود، میانگین تورم نقطهبهنقطه گروه «سیمان، بتن، شن و ماسه» از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۴ معادل ۳۶ درصد بوده، در حالی که میانگین تورم مصرفکننده کل کشور در همین دوره رقم ۳۰ درصد را ثبت کرده است.
این شکاف ۶ واحد درصدی ثابت میکند که بازدهی قیمتی سیمان به طور مداوم از نرخ تورم عمومی پیشی گرفته است . این برتری قیمتی در حالی به دست آمده که این صنعت در ۵ سال اخیر با بحرانهای زیرساختی شدیدی، از جمله محدودیتهای مداوم انرژی و قطعی برق در فصول پیک مصرف، دستوپنجه نرم کرده است.
با وجود کاهش اجباری عرضه در این مقاطع، روند بلندمدت قیمتها نشاندهنده تابآوری بالای این کالای صنعتی در برابر فشارهای تولید است.
یکی از نکات خیرهکننده در این گزارش، واکنش بازار سیمان به شوکهای سیاسی و نظامی است. دادههای بورس کالا فاش میکنند که حتی پس از وقوع تنشهایی مانند «جنگ رمضان» قیمت سیمان پرتلند نوع ۲ (کیسه ۵۰ کیلویی) که عمدتا در ساختوساز مسکن و ساختمان استفاده میشود، نه تنها تضعیف نشده، بلکه در یک بازه ۵ ماهه رشد ۷۴.۴ درصدی و در فصل بهار همان دوره، جهش ۸۵.۴ درصدی را تجربه کرده است.
این موضوع نشاندهنده تداوم بازدهی و تقاضای پایدار این محصول حتی در شرایط پرریسک اقتصادی و سیاسی است.
در نهایت، مرور روند فصلی تورم از ابتدای دهه ۹۰ تاکنون نشان میدهد که سیمان حتی پس از دورههای رکود میانی (مانند سالهای ۹۴ و ۹۵)، همواره توانسته است با شیبی تندتر از تورم عمومی به مسیر رشد بازگردد. این تحلیل ۱۳ ساله تأیید میکند که بخش صنعت، به ویژه سیمان، علیرغم تمامی محدودیتهای انرژی، همچنان یکی از سوددهترین حوزههای اقتصادی برای مقابله با اثرات تورمی در ایران باقی مانده است.
منبع: اکوایران
