در اقتصادهای متعارف کشورها، بطور متوسط نصف جمعیت جامعه شاغل هستند، اما وقتی به اقتصاد ایران نگاهی میاندازیم، مشاهده میشود که تفاوت زیادی با اقتصادهای متعارف دارد.
مسعود نیلی، اقتصاددان توضیح میدهد که تعداد شاغلین ما بسیار کم است؛ یعنی یعنی تعداد افراد نانآور برای خانوادهها کم است. در دنیا یک نفر نانآور 2.2 نفر است اما در اقتصاد ایران یک نفر نانآور بیش از 3.6 نفر است. بنابراین فشار بر شاغلین کشور زیاد است.
او بیان کرد که اعداد و ارقام بازار کار نشان میدهد که با وجود افزایش تقاضا برای بازار کار از سال 1398 تا سال 1404، بازار کار نتوانسته است پاسخگوی این تقاضا باشد و شغلی ایجاد نکرده است.
نیلی معتقد است حداقل بازار کار ما باید طی این زمان برای 800 هزار نفر شغل ایجاد میکرد. وظیفه این عرضه شغل به دوش بنگاههای اقتصادی است.
منبع: اکوایران
