جان ویلیامز، رئیس فدرال رزرو نیویورک، انتظار دارد نرخ بهره آمریکا یک بار دیگر در سال جاری افزایش یابد، اما معتقد است در صورت کاهش فشارهای تورمی، افزایش بیشتر نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ ضرورت نخواهد داشت؛ چشماندازی که در آستانه انتشار دادههای تورم آمریکا با انتظارات محتاطانهتر بازار درباره سیاست پولی روبهرو است.
به گزارش خبرنویس، جان ویلیامز، رئیس فدرال رزرو نیویورک، همچنان از افزایش یک مرحلهای نرخ بهره آمریکا تا پایان سال جاری حمایت میکند، اما معتقد است در شرایط فعلی دلیلی برای افزایش بیشتر نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ وجود ندارد. این اظهارات در حالی مطرح شده که معاملهگران بازارهای مالی همچنان انتظار دارند فدرال رزرو در ماههای آینده به سیاست انقباضی خود ادامه دهد و دستکم سه مرحله دیگر نرخ بهره را تا ژوئن ۲۰۲۷ افزایش دهد.
ویلیامز در مصاحبهای با بلومبرگ در روز سهشنبه گفت: «نظر من درباره اینکه ممکن است یک افزایش دیگر نرخ بهره مناسب باشد، تغییر نکرده است.» او در عین حال افزود که در حال حاضر دلیلی نمیبیند که فدرال رزرو پس از این مرحله، در سال آینده نیز به افزایش نرخ بهره نیاز داشته باشد.
این اظهارات نشان میدهد که ویلیامز، با وجود حمایت از ادامه سیاست انقباضی در کوتاهمدت، انتظار دارد فشارهای تورمی بهتدریج کاهش پیدا کند. او تأکید کرد که آثار تعرفههای تجاری و شوک قیمت انرژی میتواند در سال آینده فروکش کند و تورم را به سمت هدف ۲ درصدی فدرال رزرو سوق دهد. به گفته او، برخی شاخصهای تورم بنیادین نیز نشانههایی از کاهش فشارهای قیمتی را نشان میدهند.
چرا ویلیامز افزایش بیشتر نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ را ضروری نمیداند؟
رئیس فدرال رزرو نیویورک معتقد است با وجود فشارهای ناشی از تعرفهها، افزایش قیمت انرژی و سرمایهگذاری گسترده در زیرساختهای هوش مصنوعی، هنوز شواهدی وجود ندارد که نشان دهد اقتصاد آمریکا بهطور کلی بیش از ظرفیت خود فعالیت میکند.
او توضیح داد که تقاضای مرتبط با توسعه زیرساختهای هوش مصنوعی در حال حاضر از عرضه پیشی گرفته است و این عدم توازن احتمالاً برای مدتی ادامه خواهد داشت. با این حال، از نظر ویلیامز، فشارهای قیمتی ناشی از این بخش لزوما به معنای افزایش پایدار تورم در کل اقتصاد نیست. او همچنین انتظار دارد افزایش بهرهوری ناشی از گسترش هوش مصنوعی در نهایت به کاهش فشارهای تورمی کمک کند؛ هرچند پیشبینی زمان تحقق این اثر دشوار است.
در عین حال، ویلیامز تأکید کرد که چشمانداز اقتصادی همچنان با عدم قطعیت زیادی همراه است و سیاستگذاران باید دادههای جدید را بهدقت بررسی کنند. او همچنین از حمایت قاطع خود از افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره در نشست سپتامبر فدرال رزرو خبر داد. به گفته وی، ماندگاری قیمتهای بالای انرژی و افزایش هزینه سوخت، در کنار تقاضای ناشی از سرمایهگذاریهای هوش مصنوعی، چشمانداز کوتاهمدت تورم را تغییر داده بود.
با این حال، دیدگاه ویلیامز درباره مسیر نرخ بهره با نظر برخی دیگر از مقامهای فدرال رزرو یکسان نیست. برای مثال، بت هاماک، رئیس فدرال رزرو کلیولند، و لوری لوگان، رئیس فدرال رزرو دالاس، از احتمال نیاز به بیش از یک مرحله افزایش نرخ بهره برای بازگرداندن تورم به هدف ۲ درصدی سخن گفتهاند. ویلیامز نیز با وجود چشمانداز فعلی خود، تأکید کرده است که تصمیمهای آینده به تحولات اقتصادی بستگی خواهد داشت.
تورم آمریکا؛ آزمون مهم بعدی برای بازارها
در چنین شرایطی، گزارش شاخص قیمت مصرفکننده آمریکا (CPI) برای ماه سپتامبر که قرار است امروز منتشر شود، اهمیت ویژهای برای سرمایهگذاران دارد. این گزارش آخرین داده مهم تورمی پیش از نشست ۲۷ و ۲۸ اکتبر فدرال رزرو خواهد بود و میتواند بر انتظارات بازار از زمان و تعداد افزایشهای بعدی نرخ بهره تاثیر بگذارد.
بر اساس برآورد اقتصاددانان، انتظار میرود شاخص کل CPI در سپتامبر نسبت به ماه قبل ۰.۶ درصد افزایش یافته باشد؛ رقمی که از رشد ۰.۴ درصدی ماه آگوست بیشتر است. پیشبینی میشود تورم سالانه نیز از ۳.۴ درصد به ۳.۶ درصد برسد. در مقابل، انتظار میرود شاخص هسته تورم، که قیمت مواد غذایی و انرژی را حذف میکند، ماهانه ۰.۲ درصد افزایش یابد؛ در حالی که این رقم در ماه قبل ۰.۳ درصد بود.
افزایش قیمت بنزین و سایر هزینههای انرژی از عوامل اصلی احتمال شتابگیری تورم کل به شمار میرود. به همین دلیل، سرمایهگذاران علاوه بر رقم کلی تورم، به شاخص هسته و نشانههای مربوط به پایداری فشارهای قیمتی نیز توجه خواهند کرد.
انتشار ارقام بالاتر از انتظار، بهویژه در تورم هسته، میتواند نگرانیها درباره تداوم فشارهای تورمی و ضرورت افزایش بیشتر نرخ بهره را تشدید کند. در مقابل، کاهش تورم هسته میتواند از دیدگاه ویلیامز درباره فروکشکردن تدریجی فشارهای قیمتی حمایت کند؛ حتی اگر افزایش قیمت انرژی همچنان تورم کل را بالا نگه دارد.
اظهارات ویلیامز روز سهشنبه با کاهش بازده اوراق خزانهداری آمریکا همراه شد. بازده اوراق دوساله که به انتظارات مربوط به مسیر نرخ بهره حساسیت بیشتری دارد، پس از افزایش اولیه تا سه واحد پایه، بخش عمده رشد خود را از دست داد.
منبع: اکوایران




